Hotel i restauracja "Kresowianka" mieściły się przy obecnym pl. Niepodległości 3, wówczas pl. Marszałka Piłsudskiego. 

Przy dzisiejszym pl. Niepodległości 3 w okresie zaboru pruskiego funkcjonowała restauracja Töffinga. W 1928 roku w tym miejscu otwarto sklep „Zgoda” oraz restaurację i hotel „Kresowianka”, która szybko stała się jednym z najważniejszych lokali gastronomicznych i ośrodków życia społeczno-kulturalnego Nowego Tomyśla. Sala „Kresowianki” była miejscem zebrań organizacji społecznych, akademii, bali, imprez dobroczynnych, prelekcji oraz występów teatrów zawodowych i amatorskich. Już od 1932 roku odbywały się tu również pokazy Kina Teatru Nowoczesnego oraz seanse objazdowych kin, m.in. Teodora Malona z Opalenicy. Na rozległym boisku należącym do restauracji, położonym na terenie dzisiejszej biblioteki, Nowotomyskiego Ośrodka Kultury i oddziału PKO, rozgrywano mecze piłki nożnej. Właścicielem restauracji był Stanisław Koza. Należał do grona założycieli Stowarzyszenia Restauratorów w Nowym Tomyślu, powstałego w 1937 roku.
„Kresowianka” odegrała również kluczową rolę w rozwoju kinematografii w Nowym Tomyślu. 26 lutego 1937 roku otwarto tu stałe kino „Odeon ”. Wówczas to Wydział Powiatowy zakupił wyposażenie kina, które umieszczono w sali Stanisława Kozy. Kilka tygodni później, 3 kwietnia 1937 roku, odbył się pierwsza projekcja filmu „Młody las”. Kino prowadziło także objazdowe pokazy filmowe w okolicznych wsiach i szkołach.
Do wybuchu II wojny światowej kierownikiem kina pozostawał Stanisław Koza, prowadził je także później, w latach 1946-1951. W czasie okupacji kino działało pod nazwą Lichtspielhaus Neutomischel, a jego kierownikiem został Georg Temme. Wówczas przebudowano salę, nadając jej typowy układ kinowy z pochyłą widownią, stałymi fotelami i lożami. Od 1946 roku kino podlegało przedsiębiorstwu Film Polski, W latach 1952 - 1974 administracyjnie podlegało Okręgowemu Przedsiębiorstwu Rozpowszechniania Filmów w Poznaniu. W roku 1974 przeprowadzono generalny remont placówki, zyskała nowe projektory, zainstalowano nowy ekran, wypoziomowano salę i wyposażono ją w 250 nowych foteli. W późniejszych latach, zmieniając kierownictwo i dzierżawców, kino przetrwało do 2011 roku. Od 1955 roku funkcjonowało pod nazwą „Kino Nowości”.